ویتامین ای 400 واحد - وبر نچرالز

ويتامين E مكمل مغذي مهمي براي مقابله و خلع سلاح كردن راديكال هاي آزاد است . ويتامين E  از ويتامين ها ( ويتامين A و C ) در مقابل اكسيد شدن محافظت مي كند . توانايي و ويتامين E در محافظت از غشاء هاي سلولي آنرا عامل ارزشمندي مي سازد براي كساني كه در محيط هاي آلوده زندگي مي كنند و نيز براي افراد فعال ، چون فعاليت فيزيكي زياد توليد راديكال هاي آزاد را افزايش مي دهد .

مصرف حدود 400 واحد در روز از ويتامين E ضرر ناشي از راديكال هاي آزادي كه به دليل ورزش آزاد شده اند را كاهش داده و كارائي ورزشكاران را افزايش مي دهد .

اكثر مردم در مورد خطرات راديكال هاي آزاد يا اصطلاحاً اكسيدان ها و نيز آنتي اكسيدان ها به عنوان عامل محافظت كننده مطالبي شنيده اند . اما براي بسياري موضوع راديكال هاي آزاد يا اكسيدان ها غير شفاف و رمز آلود باقي مانده و كنترل آنها غير ضروري به نظر مي رسد و بنابراين نقش ويتامين E در سلامتي و طول عمر ناديده گرفته مي شود .

فرم طبيعي ويتامين E توسط روش فشار سرد استخراج مي شود كه به توكوفرول ها آسيبي نمي رساند و هيچگونه حلال شيميايي مورد استفاده قرار نمي گيرد . ويتامين E با منشا طبيعي كه با پيشوند D شناخته مي شود ( D – آلفا – توكوفرول ) ، از نظر قدرت فراهمي زيستس دو برابر ويتامين D صناعي است كه با پيشوند DL شناخته مي شود ( DL – آلفا – توكوفرول )

 ويتامين اي

مواد تشكيل دهنده :

داروئي : دي – آلفا – توكوفرويل استات

غير داروئي : كپسول ژلاتيني نرم (‌ژلاتين ، گليسيرين ، آب خالص ) ، روغن سويا

ماده آلرژن : سويا

منبع : روغن سوياي اصل ، Whedt germ oil passible

مصارف :

مصرف اصلي ويتامين E به عنوان يك آنتي اكسيدان محلول در چربي است كه در سطح غشاء سلولي و غشاء هاي عبور دهنده چربي پلاسما عمل مي كند تا واكنش زنجيره اي پراكسيداسيون را كه در آنها راديكال هاي آزاد نقشي دارند را بشكند و يك آنتي اكسيدان برتر غشاء محسوب مي شود .

ويتامين E سبب افزايش عملكرد سيستم ايمني مي گردد .

ويتامين E در طب براي درمان مشكلات زيادي به كار مي رود كه به خاطر كمبود ويتامين E بوجود مي آيد و معمولاً اين كمبود به دليل اختلال و جذب چربي ايجاد مي شود . اين ويتامين همچنين در دوزهاي بالا در بيماري هاي دژنراتيو به كار   مي رود مثل تحليل رفتن عضلات و بيماري روماتيسم مفاصل .

مقادير توصيه شده :

 

 

سن / بر حسب حال

واحد بين المللي

تا 1

1 تا 10

مردان

حاملگي

شيردهي 

6 – 5/4

5/10 – 9

12- 11

15

18

 

اين مقادير نشان دهنده مقادير پذيرفته شده رسمي از ويتامين E مورد نياز براي جلوگيري از ايجاد علائم كمبود مي باشد و ناشي از پاتولوژي آشكار به خصوص صدمه عصبي به دليل استرس هاي اكسيداتيو است . ويتامين E در جلوگيري ايجاد علائم كمبود مي باشد و ناشي از پاتولوژي آشكار به خصوص صدمه عصبي به دليل استرس هاي اكسيداتيو است . ويتامين E در جلوگيري از پراكسيداسيون فسفوليپيدهايي مثل HDL و LDL و ساير ذرات چربي خون نقش دارد .

مقدار توصيه  براي مصرف ويتامين E 400 تا 800 واحد در روز است كه توسط بسياري از انجمن هاي بهداشتي تائيد شده است ، كه در صورت مصرف 800 واحد بهتر است دوز در طي روز تقسيم شود . مصرف 400 واحد در صورتي كه ويتامين C هم به صورت مكمل مصرف شود كاملاً پذيرفته شده است .

مقايسه ويتامين E طبيعي و مصنوعي : .

ويتامين E مصنوعي (dI – آلفا توكوفرول ) و استراستات آن فعاليت بيولوژيكي كمتر از نوع طبيعي آن d – توكوفرول دارد. جدول زير نشان دهنده فعاليت شناخته شده استريوايزومرهاي d – آلفا و dI – آلفا مي باشد .

ايزومر ويتامين E

فعاليت بيولوژيك

mg در 400 واحد

d – آلفا توكوفرول

49/1

268

d – آلفا توكوفريل استات

36/1

294

dI – آلفا توكوفرول      

1/1

394

dI – توكوفريل استات

0/1

400

d – بتا توكوفرول

60/0

 

d – گاما توكوفرول

45/0 – 15/0

 

d – آلفا توكوتري ان ال

3/0

 

d – دلتا توكوفرول

015/0

 

 

در اين جدول مشاهده مي شود كه 400 ميلي گرم از   d – آلفا توكوفريل استات معادل 400 واحد است .

ميلي گرم هاي كمتري از d – آلفا توكوفرول يا  dI – توكوفريل استات مورد نياز هستند تا فعاليت بيولوژيك معادل400     dI – توكوفريل استات داشته باشند . دو مدل از انواع d – آلفا داراي 49/0 و 36/0 فعاليت بيشتر هستند .

در آپريل 1998 مجله آمريكايي Clinical Nutrition ، مقاله اي منتشر كرد كه نشان دهنده نسبت بالاتري از آلفا توكوفرول طبيعي به مصنوعي يعني عدد 2 است .

آزمايشات نشان مي دهد فعاليت بيشتر آلفا – توكوفرول طبيعي به VLDl توسط يك پروتئين انتقال دهنده كبدي ( TTP ) و آزاد كردن انتخابي ايزومرهاي طبيعي به بافت هاي بدن است .

همچنين اين مطالعات نشان مي دهد زماني كه I – استريوايزومر در بافت ها پخش شد به ميزان كمتري نگهداري شده و به ميزان بيشتري توسط صفرا حذف مي شود .

گرچه انواع طبيعي و مصنوعي ويتامين E موجود در ساخت ژل ها بدون توجه به منبع هر دو 400 واحد آزاد مي كنند ولي كساني كه از مصنوعي استفاده مي كنند اثرات بيولوژيكي كمتري دريافت مي كنند چون پروتئيني هاي كبدي تمايل كمتري به اتصال و نگهداري آن دارند و نيز استفاده از ويتامين E مصنوعي نصف اثر آنتي اكسيداني را نسبت به نوع طبيعي آن تامين مي كند .

اثرات جانبي  :

مطالعات انساني و تجربيات نشان مي دهند زماني كه ويتامين اي با دوزهاي حداكثر720 ميلي گرم در روز مصرف شود اثرات جانبي وجود ندارد . در دوزهاي بالاتر از 750 ميلي گرم و به خصوص دوزهاي از 1600 تا 3000 ميلي گرم در روز در طولاني مدت عوارض مثل ناراحتي هاي گوارشي ، وجود كراتين در ادرار و اختلال در انعقاد خون كه به سرعت پس از كاهش دوز فروكش مي كنند .

در مطالعات انساني به صورت روش هاي دو سو كور روي مصرف خوراكي ويتامين E عوارض جانبي اندكي گزارش شده حتي با دوزهاي بيش از 3200 واحد در روز (‌ويتامين E طبيعي ) يا زماني كه مصرف آن طولاني مدت باشد .

آزمايشات موتاژن زائي ، سرطان زائي و تراتوژن بودن آن نيز منفي بوده است .

تداخلات :

مصرف مقادير بالاي ويتامين E سبب كاهش جذب روده اي ويتامين K مي شود كه ممكن است سبب تاثير روي انعقادي بعضي داروها با واسطه ويتامين K شود .

جدا از دارو درماني ضد انعقاد ويتامين E سبب اختلالات انعقادي در كساني كه كمبود ويتامين K ندارند نمي شود .

آهن سبب تخريب ويتامين E مي شود . براي جلوگيري از تداخل بهتر است جداگانه مصرف شوند . مصرف مداوم زياد ويتامين A ممكن است سبب اختلال در جذب ويتامين E شود .

بعضي ضد صرع ها از جمله فنوباربيتال ، فني توئين و كاربامازپين به صورت چشمگيري ويتامين E را در بدن از طريق كاهش جذب ، توزيع و متابوليسم آن كاهش مي دهد .

تداخل ويتامين E و C از طريق دوباره توليد شدن ويتامين E است كه آنرا دوباره به عنوان يك آنتي اكسيدان فعال مي كند .

شواهدي وجود دارد كه زماني كه ويتامين E به مقدار كافي وجود نداشته باشد ويتامين C به عنوان يك پيش اكسيدان عمل مي كند به خصوص در حضور آهن .

مصرف مقدار مناسب از ويتامين C توصيه مي شود البته همراه با مصرف مقدار مناسب از ويتامين E كه در طب 200 تا 800 واحد در روز مي باشد .

سلنيوم به صورت مطلوبي با ويتامين E تداخل دارد يعني فعاليت ويتامين E را افزايش مي دهد . مقدار توصيه شده براي مصرف سلنيوم 200 ميكروگرم است .

اين تداخل مربوط به نقش سلنيوم در نوسازي گلوتاتيون ويتامين E در همكاري با آنزيم گلوتاتيون پراكسيد كه در آن 4 اتم سلنيوم دخالت مي كنند .

سلنيوم همچنين در توليد Thioredoxin نقش دارد كه ويتامين C را نوسازي مي كند .

احتياطات :

كساني كه چربي را خوب جذب نمي كنند در خطر كمبود ويتامين E هستند . كمبود واقعي ويتامين E سبب صدمه جدي عصبي و شكننده شدن ارتيروسيت ها مي شود . خوب جذب نشدن چربي در افرادي كه اسهال چرب دارند متحمل است . تخريب صفراوي سبب كاهش جدي جذب ويتامين E مي شود .

منع مصرف :

با ضد انعقادها منع مصرف دارد مگر با تجويز پزشك .دخالت ويتامين E در جذب ويتامين K سبب مي شود كه كنترل داروهايي مثل Coomadin مشكل شود .پس توجه پزشك لازم است . ويتامين E همچنين در توليد پروستاسايكلين ها كه ضد چسبندگي پلاكت ها هستند ، دخالت مي كنند . ويتامين E سبب افزايش فعاليت فيبرينوليتيك مي گردد .

گزارشات داروئي  :

ويتامين E در جلوگيري از بيماري هاي قلبي مفيد است . و همينطور در جلوگيري از سكته ، سرطان و دليل آن مبارزه ويتامين E با راديكال هاي آزاد است . تمام انواع d – آلفا توكوفرول ها و يا استرهاي استات يا سوكسينات آنها داراي اثر كلاسيك آنتي اكسيدان هستند . دليل استراستات يا سوكسينات كردن الكل توكوفرول ، افزايش Shelf life و پايداري است . نيمه اسيدي هنگام جذب جدا مي شود . استر سوكسينات به صورت پودر است و براي ساخت قرص ويتامين E به كار مي رود . عمده ترين فراورده ويتامين E در قفسه هاي داروخانه استريو ايزومر آلفا توكوفريل استات است . استريوايزومر كمتر شناخته شده ديگر گاما – توكوفرول است كه به نظر مي رسد داراي اهميت خاص بيولوژيك در پيشگيري از سرطان و بيماري هاي قلبي باشد . و همينطور به نظر مي رسد كه داراي اثر كاهش ريسك سرطان ريه در افراد سيگاري بوده و نيز يك پيشساز با اثر ديورتيك است و احتمالاً در كنترل فشار خون نيز نقش دارد .

ويتامينE داراي اثر anti – atherogenesis است ازجمله كاهش پراكسيداسيون LDL و افزايش شكستن LDL پلاسما ، افزايش كنترل روي چسبندگي پلاكت ها ، افزايش سطح HDL و افزايش فعاليت فيبرينوليتيك . در يك مطالعه اپيدميولوژي ميزان پايين از ويتامين E نسبت به ميزان كلسترول بالا بيشتر سبب افزايش ريسك حمله قلبي و سكته شد . در اين مطالع كلسترول بالا در 29 درصد از افراد مورد مطالعه ارتباط مستقيمي با حمله قلبي داشت در حاليكه فشار خون بالا در 25 درصد از افراد با حمله قلبي ارتباط داشت و به هر حال ويتامين E پايين در 70 درصد از افراد قابل پيش بيني بود . شبيه ساير آنتي اكسيدان ها ويتامين E با دوز مصرفي توصيه شده در روز با كاهش خطر ابتلا به سرطان ارتباط دارد . بيشتر از ده مطالعه وجود دارد كه نشان مي دهد ميزان پايين ويتامين E به خصوص همراه با ميزان پايين سلنيوم در بدن خطر ابتلا به بعضي سرطان ها را افزايش مي دهد . به خصوص سرطان هاي گوارشي و ريه .

ارفاد ديابتي نياز بيشتري به ويتامين E دارند كه همانند ويتامين C سبب كاهش عوارض ديابت مي گردد . سلامت غشاء ها اهميت زيادي در كاهش مقاومت به انسولين دارد كه در نوع II ديابت و نيز نوع I ديابت پايدار ديده مي شود . دوز فارماكولوژيك اين ويتامين در حدود 1350 واحد سبب افزايش انتقال گلوكز مي شود .